Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

2 maanden

16 januari 2015
2 maanden alweer vandaag!
Wat gaat het allemaal weer snel, het gaat super goed. Afgelopen woensdag voor de eerste prikjes naar het CB geweest, heel zielig, hij was heel verdrietig. Grote broer Djay was ook mee om hem even goed te troosten, zo schattig. Sam was ook goed gegroeid, nu 57 cm en 5,3 kilo, goed volgens het gemiddelde...
Nu gelukkig geen last meer van de prikken.

Verslag bevalling

16 januari 2015
Zoals belooft nog even een verslag van mijn bevalling (kan als schokkend worden ervaren :P)

16 november 2014: Om ff 4:00u werd ik wakker door weeen, waren nog niet heel pijnlijk, maar aanwezig genoeg om niet meer te kunnen slapen. Dus de weeen timer aan gezet en ze kwamen tussen de 5 en 7 min en duurde ook wel 1 minuut of iets langer, soms wat kortjes ertussen.
Dus rond half 7 toch maar z'huis gebeld en ik moest maar wel even komen.
Kwart over 7 in zhuis, eerst aan de ctg, want dan konden ze de weeen registreren en ook de hartslag van de baby. Natuurlijk kreeg ik een weeen stop, maar de weeen kwamen gelukkig wel weer terug.
Bij binnenkomst wilde ze ook even toucheren, wauw 1 cm! Pfff
Over 2 uur zou ze nog weer even komen. 2 uur later, nou...net iets meer dan 1 cm... Niet echt vorderent dus.
Rond 12u zou ze weer terugkomen en dan kijken hoe ver ik ben, maar waarschijnlijk zou ik weer naar huis kunnen.
Ze kwam ff later dan 12u en idd nog geen vordering en weeen bleven zoals ze waren.
Best paniek bij mij, want ik vond de weeen eigenlijk te pijnlijk om dat thuis ff in mijn eentje te behappen.
Het leek of mijn lichaam mij hoorde en ineens werden de weeen heel sterk en hevig. En kreeg ik de ene weeen storm ha de ander. Ik kon ze gewoon niet meer wegpuffen en er zaten zowat geen pauzes tussen de weeen. Ze zagen dit natuurlijk op de monitor en waren er snel weer bij. Binnen een half uur was ik van 1 naar cm gegaan en ze besloot om mijn vliezen te breken en dan voor een epiduraal, en dan kon ik even slapen, en die avond waarschijnlijk nog mijn mannetje ter wereld brengen.
Toen ging er het een en ander mis, baby vond het niet grappig meer. Hartslag kelderde steeds, alleen als ik op mijn linkerzij stil lag (doe dat maar is met heftige weeen, stil liggen) was zijn hartslag goed, maar zodra ik een arm of een been verlegde ging het mis.
De epiduraal moest gezet worden, maar in zijligging op mijn linkerzij, dus dat was lastig en moest over, want zat niet goed.
Helaas werkte de epiduraal niet helemaal en had ik evengoed nog wel om de 5/6 min een wee die ik moest wegpuffen en ze werden ook weer zwaarder. Nog tweemaal ontsluiting gecontroleerd, nou verder dan 4 cm kwam ik niet. En baby vond het echt niet leuk meer en ik trok het ook niet meer in deze houding.
De vk had dit wel door, ik was inmiddels meerdere malen in een paniekaanval belandt, dus ze ging voor keizersnede overleggen met gynae, want ik wilde niet meer wachten.
Gynae kwam langs en wilde overleggen met mij, want er konden nog wel een aantal risicovolle onderzoekjes gedaan worden bij de baby, ik moest daarvoor ook weer op mijn rug liggen, met ook weer als gevolg dat de hartslag van de baby zou afzakken. En na die onderzoeken was de kans groot dat het ook evengoed een ks zou worden.
Ik heb de gyna vriendelijk verzocht om aub mijn kindje er zo snel mogelijk via ks uit te halen. Ik wilde niks geen onderzoekjes met de nodige risico's meer.
Dus 1,5 later lag ik op de OK. Gelukkig konden ze mijn epidureel voldoende met plaatselijke verdoving bijspuiten zodat ik tijdens de ks niet onder volledige narcose zou moeten.
De operatie duurde ff langer ivm verlevingen vorige ks, maar is helemaal goed gegaan en Sam is een gezonde baby.
Toen ik Sam bij mij had liggen, ze waren mij nog aan het dicht hechten werd ik helemaal niet goed en kelderde mijn hartslag en bloeddruk en zag mijn moeder mij helemaal wit worden en wegglijden, dus die moest van de arts snel Sam wegpakken. Dus die zat met Sam in een hoekje te huilen, omdat ze haar eigen kind zo moeilijk zag en met een kapje over mijn mond. En het ene medicijn na het andere ging mijn lijf in...
Dus het was allemaal best heftig, ook voor mijn moeder.
Ik moest ook wat langer op de verkoever blijven, want daar steeg mijn hartslag weer enorm, naar 160, veel te hoog dus... Dus zat allemaal niet mee.

Maar ik heb het overleefd, de duizeligheid heb ik nog steeds, dus daar moet ik woensdag weer voor bij de dokter langs...
 

Oma Wilma

14 februari 2015 07:18:12
Ja was heftig Renee, had me het anders voorgesteld maar ach die 2 kanjers  maken het weer goed en met jou (ons) gaat het ook goed komen daar ben ik van overtuigt (veel praten maar) I LOVE YOU dikke kus.

Sam is geboren!

23 november 2014
Eindelijk mag ik jullie meedelen dat mijn zoontje en Djay's broertje Sam is geboren.
Djay is een hele lieve grote broer die mama goed kan en wil helpen.

Sam is geboren op zondag 16 november om 20:16u. Hij woog 3800 gram en meet 52 cm.

De bevalling was zeer heftig, maar daar kom ik later even op terug...

40+1

09 november 2014
En ja hoor, we zijn er voorbij. Ik had dit eerlijk gezegt niet verwacht, dus valt een beetje tegen.
Ik pin me dus nu vast op 41 weken of eerder, omdat Djay met 40+6 is geboren...

Duimen jullie mee dat het niet nog veel langer meer gaat duren? Djay wacht ook met smart op zijn kleine broertje...

Wat een week!

03 november 2014
Wat een rotweek deze week. Het zat allemaal niet mee.
Dinsdagavond viel mij op dat ik de baby minder en anders voelde bewegen dan normaal (normaal heel druk, voel 'm de hele dag door draaien, trappen etc.). Ik ben optijd naar bed gegaan, want ik was bekaf, maar hierdoor natuurlijk slecht geslapen. Woensdagochtend voelde ik 'm ook niet, stond op het punt om de gynae te bellen en ik kreeg toen een paar flinke trappen. Dus niet gebeld, ik had ook 's middags een afspraak, dus dacht dan heb ik het er wel even over.

's middags liep het behoorlijk uit, we hadden om kwart over 4 een afspraak en dat werd dus 5 voor 5. Controle was goed, bloeddruk iets te hoog, baby ligt nog niet ingedaald, maar echo en hartje zagen er goed uit.
Maar vanwege het minder voelen moest ik toch even door naar de afdeling om een ctg te laten maken. Deze was over het algemeen goed, maar liet een klein dipje in de hartslag zien, dus ik moest donderdag terugkomen.

Donderdagochtend weer aan de ctg, 2 flinke dipjes in de hartslag, maar het herstelde mooi, maar het geeft wel onzekerheid, wat is wijsheid en meer, wat gaan de artsen nu beslissen. Al met al 5 uur in z'huis gelegen...pff was kapot. Rest van de ctg zag er perfect uit. En het bewegen was ook OK.
Toch wilde ze het in de gaten houden, dus de komende dagen moest ik voor een ctg naar het ziekenhuis.

Vrijdag, zaterdag en zondag waren de hartfilmpjes helemaal goed, een dikke 10!
Ook is hij sinds gisteren weer flink aan het bewegen, dus ik ben wat geruster. Ik lag gister al om 9 uur in bed, ik was doodop van deze week, en heb eindelijk weer een goeie nacht gemaakt (uitgezonderd van de plaspauzes dan LOL)

Ik moet van de gynae de bewegingen goed in de gaten houden en als ik het niet vertrouw moet ik gelijk bellen. Ik heb woensdag weer polie afspraak gynae, maar ik hoop eerlijk gezegt dat er voor die tijd een bevalling begint...

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.